Μερική έκλειψη προγραμματίζει η σελήνη για το ρεβεγιόν
Λίγες ώρες πριν από τη λήξη του 2009 το βράδυ της Πέμπτης, η πανσέληνος θα βυθιστεί στη σκιά της Γης σε μια -έστω και αμυδρή- μερική έκλειψη που θα γίνει ορατή και στην Ευρώπη.
Το απόγευμα της 31ης Δεκεμβρίου το φεγγάρι θα εμφανιστεί στα βορειοανατολικά του ορίζοντα, περίπου την ώρα που ο Ήλιος θα δύει στα νοτιοδυτικά.
Γύρω στις 19.30 ώρα Ελλάδας, ο δίσκος της Σελήνης θα αρχίσει να εισέρχεται στην παρασκιά της Γης και λίγο πριν τις 21.00 θα έχει περάσει στην σκοτεινότερη κυρίως σκιά. Με γυμνό μάτι θα μπορεί να διακρίνει κανείς ένα σκοτείνιασμα στο κάτω μέρος της πανσελήνου.
Το φαινόμενο θα κορυφωθεί περίπου μισή ώρα αργότερα και κάθε ίχνος σκιάς θα έχει εξαφανιστεί από το πρόσωπο της πανσελήνου γύρω στις 11.30.
Η έκλειψη θα είναι ορατή στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, της Αφρικής και της Ασίας, όχι όμως και από την Αμερική.
Το ηλιακό μας σύστημα διέρχεται μέσα από ένα νέφος διαστρικού υλικού που σύμφωνα με τους αστρονόμους δεν έπρεπε να υπήρχε εκεί. Το γεγονός αποτελούσε μυστήριο μέχρι που το διαστημικό σκάφος Voyager, απέστειλε στοιχεία τα οποία εξηγούν το φαινόμενο.
Το νέφος, το οποίο ονομάζεται «Τοπικό Χνούδι» (Local Fluff), έχει διάμετροπερίπου 30 έτη φωτός και αποτελείται από ένα μείγμα ατόμων υδρογόνου και ηλίου, σύμφωνα με ανακοίνωση της NASA.
Τα στοιχεία από το Voyager έδωσαν τη λύση στο μακροχρόνιο μυστήριο, αφού έδειξαν ότι λίγο έξω από το ηλιακό σύστημα υπάρχει ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο, το οποίο διατηρεί το διαστρικό νέφος στη συγκεκριμένη θέση.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, το νέφος είναι πολύ πιο έντονα μαγνητισμένο απ’ότιπίστευαν μέχρι τώρα. Αυτό το μαγνητικό πεδίο είναι που παρέχει την επιπλέον πίεση που απαιτείται για να αποφευχθεί η καταστροφή του νέφους.
Τα δύο σκάφη Voyager της NASA ταξιδεύουν σε αντίθετες κατευθύνσεις για περισσότερα από 30 χρόνια. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται πέρα από την τροχιά του Πλούτωνα και πολύ κοντά για να εισέλθουν στο διαστρικό χώρο.
Άν και στην πραγματικότητα τα σκάφη δεν έχουν ακόμα μπει στο «Τοπικό Χνούδι», εντούτοις βρίσκονται σχετικά κοντά και μπορούν να πάρουν ενδείξεις για τα χαρακτηριστικά του.
Η ρωσική διαστημική υπηρεσία, Roskosmos, αποφάσισε να αναβάλει για το 2011 την αποστολή στο φεγγάρι του Άρη,Φόβο.
Η αποστολή για μελέτη του Φόβου θα έχει διάρκεια τρία χρόνια και στοχεύει να φέρει πίσω στη γη, δείγματα πετρωμάτων και εδάφους.
Μαζί με το διαστημικό σκάφος, θα μεταφερόταν επίσης, εκ μέρους της Κίνας, ένας δορυφόρος που θα έμπαινε σε τροχιά γύρω από τον Άρη.
Η εκτόξευση είχε προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο φέτος, περίοδος κατά την οποία θα υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες για πραγματοποίηση της αποστολής. Όμως, οι δοκιμές του διαστημικού σκάφους δεν αναμένεται να ολοκληρωθούν έγκαιρα, γι’ αυτό η εκτόξευση αναβλήθηκε για το 2011, οπόταν θα υπάρξουν ξανά οι κατάλληλες συνθήκες (θέση πλανητών,κλπ).
Ένας αμερικανός φοιτητής ανακάλυψε για πρώτη φορά έναν εξωπλανήτη που μοιάζει με το δικό μας πλανήτη και φαίνεται να αποτελείται στο μεγαλύτερο μέρος του (50% έως 75%) από νερό και καλύπτεται ίσως από έναν τεράστιο ενιαίο ωκεανό βάθους 15 χλμ., ενώ κατά το υπόλοιπο μέρος του αποτελείται από βράχους. Είναι ο μικρότερος, λιγότερο ζεστός και πιο "γήινος" εξωπλανήτης από όσους έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα. Η ανακάλυψη ενισχύει τις πιθανότητες ότι υπάρχουν πλανήτες σε γειτονικά ηλιακά συστήματα, οι οποίοι συγκεντρώνουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για τη φιλοξενία ζωής.Η νέα "Σούπερ-Γη" (με την κωδική ονομασία GJ1214b) έχει ακτίνα 2,7 φορές μεγαλύτερη από τον πλανήτη μας, μάζα εξήμιση περίπου φορές μεγαλύτερη από τη Γη και όγκο 19 φορές μεγαλύτερο και βρίσκεται στον αστερισμό του Οφιούχου, σε απόσταση περίπου 40 ετών φωτός, σε τροχιά γύρω από ένα ερυθρό άστρο-νάνο (μια πλήρης περιφορά της διαρκεί 38 γήινες ώρες).
Οι πρώτες μετρήσεις δείχνουν ότι ο εξωπλανήτης πιθανότατα διαθέτει μια πυκνή ατμόσφαιρα από υδρογόνο και ήλιο που μπλοκάρει το φως του ήλιου, με συνέπεια τα επιφανειακά ύδατά του να βρίσκονται σε μόνιμο σκοτάδι. Η πιθανότερη σύνθεση του είναι 75% νερό, 22% πυρίτιο και 3% σίδηρος (στον πυρήνα του). Με εκτιμώμενη θερμοκρασία επιφανείας 120 έως 282 βαθμών Κελσίου, ο εξωπλανήτης θεωρείται πολύ ζεστός για να έχει ζωή, επειδή βρίσκεται αρκετά κοντά στο άστρο-ήλιο του (σε απόσταση μόλις 2 εκατ. χλμ) που πάντως είναι 3.000 φορές λιγότερο καυτός από το δικό μας ήλιο. Φαίνεται πάντως πως αποτελεί έναν πραγματικό "υδάτινο κόσμο", σύμφωνα με τον φοιτητή Ζάκορι Μπέρτα, του Κέντρου Αστροφυσικής Σμιθσόνιαν-Χάρβαρντ, ο οποίος έκανε πρώτος την ανακάλυψη, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Nature" (την ευθύνη της μελέτης είχε ο Ντέηβιντ Σαρμπονό του πανεπιστημίου Χάρβαρντ), σύμφωνα με το βρετανικό Τύπο και το "Νιού Σάιεντιστ". Ένα μέρος του νερού του εξωπλανήτη ίσως βρίσκεται με την εξωτική μορφή του "πάγου επτά", μιας κρυσταλλικής μορφής νερού, που υπάρχει υπό πίεση μεγαλύτερη των 20.000 φορών σε σχέση με την πίεση της γήινης ατμόσφαιρας. Η ανακάλυψη έγινε στο πλαίσιο του προγράμματος MΕarth που στοχεύει στον εντοπισμό πλανητών σαν τη Γη αλλού στο γαλαξία μας και, γι' αυτό το λόγο, ήδη φοιτητές από όλο τον κόσμο παρατηρούν με επίγεια τηλεσκόπια (όχι μεγαλύτερα από αυτά που έχουν οι "επαγγελματίες" ερασιτέχνες αστρονόμοι) περίπου 2.000 από τα πιο μικρά άστρα στον ουρανό για τυχόν ανίχνευση πλανητών σε τροχιά γύρω τους.
Οποιοδήποτε άστρο εμφανίζει μειωμένη φωτεινότητα κατά τακτά χρονικά διαστήματα, μπορεί να αποτελεί ένδειξη ότι γύρω του περιφέρεται κάποιος εξωπλανήτης - ή περισσότεροι. Με τον τρόπο αυτό βρέθηκε και ο νέος υδάτινος εξωπλανήτης. Το επόμενο βήμα για τους αστρονόμους, υπό τον Σαρμπονό, θα είναι να στρέψουν το διαστημικό τηλεσκόπιο "Χαμπλ" στον εξωπλανήτη για να μελετήσουν απευθείας την ατμόσφαιρά του και να δουν αν είναι κατοικήσιμος (τουλάχιστον από γήινους οργανισμούς…). Νωρίτερα φέτος, το γαλλικό διαστημικό σκάφος CoRoT εντόπισε τον πρώτο εξωπλανήτη (τον CoRoT-7b) που πιθανότατα είναι βραχώδης. Ο υδάτινος εξωπλανήτης που βρέθηκε, είναι ουσιαστικά ο δεύτερος που μοιάζει με τη Γη.
apolitistosteki.blogspot.com Με πληροφορίες από nature.com
Όταν οι αστροναύτες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS), επιστρέφουν από κάποιο διαστημικό περίπατο, διαπιστώνουν ότι υπάρχει μια παράξενη μυρωδιά.
Σύμφωνα με δηλώσεις του αστροναύτη Κέβιν Φορντ, πιλότου του διαστημικού λεωφορείου Discovery που βρίσκεται αυτές τις μέρες στον ISS, η μυρωδιά αυτή είναι τόσο χαρακτηριστική που δεν θα την ξεχάσει ποτέ. Όπως λέει, «είναι από αυτά τα πράγματα που σου μένουν».
Στο παρελθόν, άλλοι αστροναύτες περιέγραψαν την συγκεκριμένη μυρωδιά σαν κάτι που μοιάζει με μπαρούτι ή όζον.
Ο αστροναύτης Ντομινίκ Αντονέλλι, είχε πει ότι «το διάστημα έχει σίγουρα μια μυρωδιά που είναι διαφορετική απ’ οτιδήποτε άλλο». Όπως δήλωσε, η οσμή γίνεται αντιληπτή όταν οι αστροναύτες, οι οποίοι επιστρέφουν από ένα διαστημικό περίπατο, κλείνουν την εξωτερική καταπακτή και ξανανοίγουν την εσωτερική πόρτα.
Eκτοξεύθηκε με επιτυχία ο Στρατιωτικός Δορυφόρος HELIOS-IIB
Την περασμένη Παρασκευή, στις 18.26 ώρα Ελλάδος, εκτοξεύτηκε επιτυχώς με το πύραυλο Ariane 5GS από το Κουρού της Γαλλικής Γουιάνας, ο «ελληνικός» Στρατιωτικός Δορυφόρος Παρατήρησης Γης HELIOS-IIB, όπου μετά από μια πτήση διάρκειας 59 λεπτών και 20 δευτερολέπτων, τοποθετήθηκε σε ηλιοσύγχρονη πολική τροχιά, όπως ανακοινώθηκε αργά το απόγευμα από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Ο Δορυφόρος μπορεί να χαρακτηριστεί ως «ελληνικός», καθώς στο στρατιωτικό δορυφορικό πρόγραμμα HELIOS-II, συμμετέχει και η Ελλάδα, ενώ θεωρείται ένα από τα πιο προηγμένα παγκοσμίως και το σημαντικότερο σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.
Αποτελεί πρόγραμμα αμυντικής συνεργασίας, μεταξύ της χώρας μας, της Γαλλίας, του Βελγίου, της Ισπανίας και της Ιταλίας, ενώ η Γερμανία συμμετέχει στο πρόγραμμα με ειδικό καθεστώς ανταλλαγής εικόνων με τη Γαλλία.
Συνίσταται από δύο οπτικούς δορυφόρους παρατήρησης Γης που διαθέτουν δυνατότητες λήψης εικόνων ημέρα και νύκτα. Ο δορυφόρος HELIOS-IIB που εκτοξεύτηκε είναι ο δεύτερος της σειράς, ενώ βρίσκεται ήδη σε τροχιά από 18/12/04 - και είναι επιχειρησιακός - ο πρώτος δορυφόρος HELIOS-IIA. Το όλο πρόγραμμα έχει κατασκευαστεί και λειτουργεί με ευθύνη της Γαλλίας.
Παράλληλα, η Ελλάδα με τη ίδια ομάδα χωρών συμμετέχει στη σχεδίαση, ανάπτυξη και κατασκευή του μελλοντικού δορυφορικού συστήματος MUSIS (MUltinational Space-based Imaging System). To πρόγραμμα MUSIS θεωρείται το πιο φιλόδοξο πρόγραμμα παρατήρησης Γης από το διάστημα στην Ευρώπη και αποτελεί την εξέλιξη όλων των κορυφαίων υφισταμένων στρατιωτικών συστημάτων παρατήρησης Γης από το Διάστημα (HELIOS-ll, SarLupe-Γερμανικό σύστημα RADAR, CosmosSkyMed-Ιταλικό σύστημα RADAR) με επιχειρησιακή λειτουργία από το 2015 έως το 2030.
Επίσης το υπουργείο Εθνικής Άμυνας γνωστοποίησε ότι είναι σε εξέλιξη μελέτη για την αναδιάρθρωση όλων των οργάνων και υπηρεσιών που σχετίζονται με το προγραμματισμό, συλλογή, επεξεργασία και εκμετάλλευση γεωπληροφοριών με τη δημιουργία ενός και μοναδικού φορέα για τη μεγιστοποίηση της απόδοσης του υφισταμένου προσωπικού και μέσων, ώστε να υπάρξει πλήρης αξιοποίηση του συστήματος HELIOS-II, του MUSIS αλλά και όλων των άλλων μέσων συλλογής γεωπληροφοριών.
Η συμμετοχή στο HELIOS-ll και στο MUSIS καθιστούν την Ελλάδα μέλος μιας μικρής ομάδας χωρών παγκοσμίως που απολαμβάνουν πρόσβαση σε στρατιωτικά συστήματα παρατήρησης της Γης από το Διάστημα.
Οι πύργοι της εξέδρας εκτόξευσης απομακρύνονται από τον πύραυλο πριν από την πυροδότηση
Ρωσικό σκάφος Soyuz εκτοξεύτηκε τα ξημερώματα της Δευτέρας μεταφέροντας τρία ακόμα μέλη πληρώματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
Έπειτα από τον παραδοσιακό αγιασμό του πυραύλου μία ημέρα νωρίτερα (ένθετη αριστερά), το Soyuz αναχώρησε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, στη στέπα του Καζακστάν, μεταφέροντας τον Αμερικανό Τίμοθι Κρίμερ, τον Ιάπωνα Σοΐτσι Νογκούτσι και τον Ρώσο Όλεγκ Κότοβ.
Θα φτάσει στον προορισμό του έπειτα από δύο ημέρες.
Οι τρεις άνδρες θα περάσουν τις γιορτές και τους επόμενους μήνες σε τροχιά, μαζί με δύο ακόμα άτομα, έναν Αμερικανό και έναν Ρώσο, που βρίσκονται ήδη στο πολυεθνικό τροχιακό συγκρότημα.
Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός υποδέχτηκε τους πρώτους δύο ενοίκους του το 2000, δύο χρόνια μετά την εκτόξευση του πρώτου τμήματος.
Σήμερα, το τροχιακό εργαστήριο μπορεί να φιλοξενεί έως έξι άτομα.
Οι διαστημικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, της Ευρώπης, της Ιαπωνίας και της Ρωσίας σχεδιάζουν να ολοκληρώσουν τη συναρμολόγηση του σταθμού στα τέλη του 2010, οπότε η NASA θα αποσύρει οριστικά τα διαστημικά λεωφορεία.
Μέχρι να ετοιμαστεί το νέο αμερικανικό σκάφος γύρω στο 2016, η μεταφορά αστροναυτών και εξοπλισμού θα ανατεθεί αποκλειστικά στη Ρωσία ή και σε ιδιωτικές εταιρείες.
Αυτή η καταπληκτική εικόνα που λήφθηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Herschel, της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος (ESA), δείχνει τη γέννηση 700 περίπου άστρων, τα οποία βρίσκονται σε απόσταση 1.000 ετών φωτός μακριά από τη Γη.
Η εικόνα, η οποία παρουσιάζει ένα αστρικό «φυτώριο» που δεν ήταν ορατό μέχρι τώρα, έχει χαρακτηριστεί ως μια από τις σημαντικότερες των τελευταίων δεκαετιών.
Οι αστρονόμοι ελπίζουν ότι από την ανάλυση τέτοιων εικόνων, θα καταφέρουν να απαντήσουν διάφορα ερωτήματα που αφορούν τον τρόπο δημιουργίας των άστρων και των γαλαξιών.
Η εικόνα καλύπτει μια περιοχή που είναι καλυμμένη με σκόνη, η οποία εκτείνεται σε απόσταση 65 ετών φωτός. Μέχρι τώρα, κανένα άλλο επιστημονικό όργανο δεν μπόρεσε να «δει» μέσα στην περιοχή αυτή.
Η εξαιρετική ευαισθησία του τηλεσκοπίου, στα υπέρυθρα μήκη κύματος, του επιτρέπει να «βλέπει» γαλαξίες βαθιά στο διάστημα, οι οποίοι υπήρχαν όταν η ηλικία του σύμπαντος κυμαινόταν από το ένα δεύτερο μέχρι το ένα πέμπτο της σημερινής του ηλικίας. Η περίοδος αυτή θεωρείται ως η πιο παραγωγική σε ότι αφορά τη δημιουργία άστρων. Πηγή: www.sciencedaily.com
Η ανακάλυψη τεσσάρων νέων πλανητών που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από δύο κοντινά μας άστρα, προσθέτουν βάρος στην υπόσχεση των επιστημόνων ότι θα ανακαλύψουν κατοικήσιμα μέρη μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια.
Δύο από τους εξωπλανήτες αυτούς, έχουν μεγαλύτερη μάζα από τη Γη αλλά μικρότερη από τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα και δεν είναι βέβαιο αν είναι βραχώδεις όπως η Γη ή αν έχουν κάποια άλλη σύνθεση. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η ύπαρξη αυτών των εξωπλανητών δείχνει ότι είναι θέμα χρόνου η ανακάλυψη παρόμοιων με τη Γη πλανητών.
Τρεις από τους τέσσερεις εξωπλανήτες βρίσκονται σε τροχιά γύρω από το άστρο 61 Virginis, το οποίο είναι ουσιαστικά ένα «δίδυμο» άστρο του δικού μας ήλιου και βρίσκεται σε απόσταση 28 ετών φωτός, στον αστερισμό της Παρθένου. Το μέγεθος των τριών πλανητών, των οποίων δόθηκαν οι ονομασίες 61 Vir b, 61 Vir c και 61 Vir d, υπολογίστηκε σε 5.1, 18 και 23 γήινες μάζες αντίστοιχα.
Ο τέταρτος εξωπλανήτης (HD 1461b), μεγέθους 7.5 γήινων μαζών, βρίσκεται σε τροχιά γύρω από το άστρο HD 1461. Και αυτό το άστρο είναι σχεδόν ίδιο με το δικό μας ήλιο, και βρίσκεται σε απόσταση 76 ετών φωτός. Στο παρών στάδιο, οι ερευνητές δεν μπορούν να πουν με βεβαιότητα, κατά πόσο ο HD 1461b αποτελείται κυρίως από βράχους και σίδηρο όπως η Γη, ή αν μοιάζει περισσότερο με τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα.
Εκτοξεύθηκε τη Δευτέρα το νέο διαστημικό παρατηρητήριο της NASA το οποίο θα ψάχνει για νέα ουράνια αντικείμενα στο υπέρυθρο φως.
Το Wide-field Infrared Survey Explorer (WISE) εκτοξεύθηκε με ένα πύραυλο Delta II από την αεροπορική βάση Vandenberg στην Καλιφόρνια. Η εκτόξευση είχε προγραμματιστεί αρχικά για την περασμένη Παρασκευή, αλλά αναβλήθηκε λόγω προβλήματος στον κινητήρα του πυραύλου.
Το αξίας 320 εκατομμυρίων δολαρίων τηλεσκόπιο, αναμένεται να χαρτογραφήσει ολόκληρο τον ουρανό σε διάστημα έξι μηνών περίπου.
Η χαρτογράφηση θα γίνει στο υπέρυθρο φως, το οποίο μπορεί να δείξει που βρίσκονται αντικείμενα στο σύμπαν, τα οποία είναι πολύ ψυχρά και υπό κανονικές συνθήκες δεν διακρίνονται. Επίσης, αναμένεται να ανακαλυφθούν αντικείμενα που βρίσκονται κοντά στη Γη, όπως αστεροειδείς και κομήτες οι οποίοι θα μπορούσαν να καταστούν επικίνδυνοι για τον πλανήτη.
Κατά τις επόμενες δύο εβδομάδες, θα γίνουν διάφοροι έλεγχοι και ρυθμίσεις στο τηλεσκόπιο, ενώ από εκεί και πέρα το WISE θα αρχίσει να παίρνει περίπου 5.700 φωτογραφίες την ημέρα.
Σύμφωνα με τους υπεύθυνους της αποστολής, τα πρώτα επιστημονικά στοιχεία που θα συλλεχθούν από το τηλεσκόπιο, θα δημοσιευθούν εντός ενός μηνός από την ημέρα της εκτόξευσης.
Στον Έλληνα αστροφυσικό, καθηγητή του Πανεπιστημίου του Σικάγο και στέλεχος της NASA, Δρ. Αθανάσιο Οικονόμου, απονέμεται εφέτος το «Βραβείο Νίκη», του ερευνητικού και εκπαιδευτικού Ινστιτούτου “Athens Information Technology” (ΑΙΤ).
Η απονομή του Βραβείου «Νίκη 2009» έλαβε χώρα, 14 Δεκεμβρίου 2009, στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, στην Αθήνα, στη διάρκεια ειδικής τελετής, τα έσοδα της οποίας θα διατεθούν στο Ταμείο Υποτροφιών, Βραβείων και Οικονομικής Βοήθειας Σπουδών του ΑΙΤ. Το Βραβείο θα απονείμει ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος. Επίσημος ομιλητής θα είναι ο Dr. Jared L. Cohon, Πρόεδρος του κορυφαίου Αμερικανικού Πανεπιστημίου Carnegie Mellon University.
Μόνιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και συνεργάτης της NASA από το 1960, ο κ. Οικονόμου είναι υπεύθυνος σχεδιασμού του ειδικού εξοπλισμού για τα διαπλανητικά διαστημόπλοια που αποστέλλονται προς εξερεύνηση των πλανητών. Έχει σχεδιάσει το ρομποτικό εξοπλισμό που αυτή τη στιγμή χρησιμοποιείται για τη λήψη και ανάλυση δειγμάτων από την επιφάνεια και το υπέδαφος του Άρη. Με επιστημονικά όργανα του κ.Οικονόμου έχουν εξοπλιστεί τα διαστημόπλοια πολλών αποστολών της ΝΑSΑ στη Σελήνη, τον Άρη και τον Κρόνο. Τον Αύγουστο, η NASA ανακοίνωσε ότι τα μικροσωματίδια από την ουρά του κομήτη Wild 2 που παγίδεψε ο εξοπλισμός του διαπρεπούς Έλληνα επιστήμονα στο διαστημόπλοιο Stardust, περιέχουν την ουσία γλυκίνη, από τα δομικά στοιχεία της ζωής. Είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτεται ότι οι κομήτες περιέχουν αμινοξέα, που συνδυάζονται μεταξύ τους για να δημιουργήσουν τις πρωτεΐνες, δηλαδή, τα βασικά λειτουργικά και δομικά μόρια των ζωντανών οργανισμών.
Ο Δρ. Οικονόμου έχει ζήσει από κοντά την κατάκτηση της Σελήνης, τις προσεδαφίσεις μη επανδρωμένων αποστολών στον Άρη, έχει μελετήσει τους κομήτες και είναι ένας από τους εμπνευστές των πρώτων αποστολών στον Κρόνο, βάσει των οποίων το 2035 θα μπορέσει να φύγει η πρώτη επανδρωμένη αποστολή για τον Άρη. Ο κ. Οικονόμου ασχολείται με την κατάκτηση του Άρη από το τέλος της δεκαετίας του 1980, όταν σχεδίασε όργανα για τις δύο αποτυχημένες απόπειρες που έκανε η Σοβιετική Ένωση να προσεγγίσει τον «κόκκινο πλανήτη». Χρειάστηκε άλλη μία δεκαετία για να γίνει η επιτυχημένη αποστολή του Pathfinder από τη NASA για να αποδώσει καρπούς η δουλειά του.
Στα ρομπότ του Pathfinder είχαν τοποθετηθεί συσκευές σχεδιασμένες από τον κ. Οικονόμου, οι οποίες ανέλυσαν τη χημική σύσταση του πλανήτη και έδωσαν πολύτιμες πληροφορίες στους επιστήμονες. Στον Άρη βρίσκονται σήμερα δύο ρομπότ που σχεδιάστηκαν από τον ίδιο το «Spirit» και το «Οpportunity». Τα ρομπότ αυτά ανακαλύπτουν άγνωστες περιοχές του πλανήτη στις οποίες ο κ. Οικονόμου δίνει ελληνικά ονόματα, όπως ο κρατήρας «Σαντορίνη», η πεδιάδα «Λασίθι», η κοιλάδα Καλαβρύτων κλπ.
Οι ανακαλύψεις στον Άρη είναι ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς μιας καριέρας, η οποία ξεκίνησε κάτω από τις πλέον αντίξοες συνθήκες. Ο κ. Οικονόμου έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του σε ένα μικρό χωριό των Γρεβενών και έφυγε εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου στην Τσεχοσλοβακία. Εκεί τελείωσε το σχολείο και στη συνέχεια σπούδασε πυρηνική φυσική στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου, στην Πράγα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ύστερα από πρόσκληση των αδερφών του, πήγε στις ΗΠΑ για να συνεχίσει τις σπουδές του. Στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, όπου συνέχισε τις σπουδές του, ο κ. Οικονόμου βρέθηκε την κατάλληλη στιγμή για να λάβει μέρος, με τους υπόλοιπους επιστήμονες της σχολής που είχαν επιλεγεί από τη NASA, στις πρώτες προσπάθειες για την κατάκτηση της Σελήνης και, εν συνεχεία, στην επίτευξη του μεγάλου στόχου. Μέχρι το 1965, λόγω και της έλλειψης τεχνογνωσίας, οι προσπάθειες που γίνονταν είχαν σκοπό απλώς να καταφέρει η NASA να «πετύχει» τη Σελήνη με τις συσκευές που έστελνε στο διάστημα.
Από τότε και μετά κατέστη δυνατή η προσπάθεια ομαλής προσσελήνωσης μη επανδρωμένου διαστημοπλοίου. Σε αυτήν την προσπάθεια, η ομάδα του κ. Οικονόμου έπαιξε σημαντικό ρόλο, γιατί σε τρία από αυτά τα διαστημόπλοια τοποθετήθηκε ένα όργανο που έδινε πληροφορίες για τη χημική σύσταση της σελήνης. Οι πληροφορίες αυτές αποδείχτηκαν ιδιαίτερα σημαντικές για την πρώτη επανδρωμένη αποστολή του «Απόλλων 11». Συσκευές σχεδιασμένες από τον Θ. Οικονόμου τοποθετήθηκαν στο ρομπότ του «Ρathfinder». Το «Spirit» και το «Οpportunity», που βρίσκονται στον Άρη, σχεδιάστηκαν από τον Έλληνα αστροφυσικό. Τα όργανα, που δημιούργησαν ο κ. Οικονόμου και οι συνεργάτες του, ήταν αυτά τα οποία οδήγησαν την επιστημονική κοινότητα στο συνταρακτικό συμπέρασμα ότι οι κομήτες μπορεί, εντέλει, να είναι υπεύθυνοι για την ύπαρξη ζωής στους πλανήτες. Το 1999 η NASA εκτόξευσε ένα διαστημόπλοιο που ταξίδεψε πέντε χρόνια με προορισμό την ουρά του κομήτη Wild 2.
Ο κ. Οικονόμου είχε τοποθετήσει ένα όργανο με το οποίο μπορούσε να μετρηθεί η ποσότητα της σκόνης που έφευγε από την ουρά του κομήτη και ταυτόχρονα περισυνέλεξε δείγματα τα οποία εξετάστηκαν μετά την επιστροφή του διαστημοπλοίου στη Γη. Κάποια από τα ευρήματα ήταν ιδιαίτερα σημαντικά. Πρόσφατα ένα από τα εργαστήρια εντόπισε οργανικά στοιχεία όπως η γλυκίνη, που αποτελούν το πρώτο στάδιο της ζωής. Από αυτήν την ανακάλυψη οι επιστήμονες οδηγούνται στο συμπέρασμα ότι οι κομήτες ίσως είναι αυτοί που φέρνουν και διασκορπούν τις πρώτες ύλες από τις οποίες αρχίζει η ύπαρξη ζωής στο πλανήτη μας. Ο επόμενος στόχος για την ομάδα του κ. Οικονόμου είναι ο Κρόνος και η μελέτη της ατμόσφαιράς του. Το διαστημόπλοιο Cassini, που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη, μεταφέρει όργανα και μελετά το περιβάλλον, τους δακτύλους και τους δορυφόρους. Βρήκε ότι γύρω από πολλούς δορυφόρους του Κρόνου υπάρχει ένα σύννεφο όπου αναλύονται τα σωματίδια που αποτελούν τους δακτύλους για να δοθούν απαντήσεις για τη χημική σύστασή τους.
Δύο περίπου μήνες μετά την ελεγχόμενη πρόσκρουση του δορυφόρου L-CROSS, στην επιφάνεια της Σελήνης, η NASA ανακοίνωσε ότι οι αναλύσεις της έδειξαν ότι το νέφος σκόνης που σηκώθηκε από την πρόσκρουση, περιείχε σημαντική ποσότητα νερού.
Η πρόσκρουση, που είχε γίνει στον κρατήρα Cabeus με ταχύτητα 9.000 χιλιομέτρων την ώρα, σήκωσε ένα νέφος σκόνης σε ύψος 1,6 χιλιόμετρα. Οι αναλύσεις έδειξαν ότι το νέφος περιείχε περίπου 90 λίτρα νερού.
Οι επιστήμονες, αν και γνωρίζουν ότι στο μεγαλύτερο μέρος του Φεγγαριού επικρατεί ξηρασία, υποψιάζονταν ότι υπάρχει νερό σε μορφή πάγου σε σημεία μέσα σε κρατήρες, στα οποία δεν φτάνει ποτέ το φως του ήλιου. Τέτοιο είναι και το σημείο στον κρατήρα Cabeus, στο οποίο προσέκρουσε ο L-CROSS.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο πάγος κατέληξε στην επιφάνεια της Σελήνης από διάφορες προσκρούσεις αστεροειδών κατά τηδιάρκεια των τελευταίων εκατομμυρίων χρόνων.
Το μεθάνιο που ανακαλύφθηκε στον Άρη δεν προήλθε από κτυπήματα μετεωριτών, και άρα είναι πιθανόν να παράγεται από ζωντανούς οργανισμούς, υποστηρίζουν Βρετανοί επιστήμονες.
Υλικό από μετεωρίτες που εκτέθηκε σε υψηλές θερμοκρασίες, δεν απελευθέρωσε ανάλογη ποσότητα μεθανίου, με αυτήν που πιστεύεται ότι απελευθερώνεται στον Άρη. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι το μεθάνιο είτε δημιουργείται από γεωλογικές ή χημικές διεργασίες, είτε αποτελεί υποπροϊόν μικροβιακής ζωής.
Τομεθάνιο στον Άρη ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 2004, και η προέλευση του παραμένει από τότε άγνωστη.
Δεδομένου ότι το αέριο αυτό έχει περιορισμένη διάρκεια ζωής στην ατμόσφαιρα του πλανήτη, από κάπου πρέπει να αντλούνται εκατοντάδες τόνοι κάθε χρόνο, ούτως ώστε να μπορεί να διατηρείται στις ποσότητες που έχει εντοπιστεί.
Η μελέτη έγινε από επιστήμονες του Imperial College του Λονδίνου, οι οποίοι λένε ότι έχουν πλέον αποκλείσει το ενδεχόμενο το μεθάνιο να προέρχεται από προσκρούσεις μετεωριτών στον πλανήτη. Με το πείραμα που διεξήγαγαν απέδειξαν ότι οι μετεωρίτες που προσκρούουν στον Άρη σε ένα χρόνο, παράγουν μόνο 10 κιλά μεθανίου. Η ποσότητα αυτή είναι πολύ μικρότερη από τους 100 με 300 τόνους που χρειάζεται να παραχθούν κάθε χρόνο, για να διατηρήσουν την ατμοσφαιρική συγκέντρωση του στα σημερινά επίπεδα.
Αυτό αφήνει δύο πιθανές εκδοχές. Είτε το αέριο προέρχεται από ηφαιστειακή δραστηριότητα, είτε παράγεται από ζωντανούς οργανισμούς που ζουν στην επιφάνεια ή κάτω από το φλοιό του πλανήτη.
Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble φωτογράφισε γαλαξίες, ανάμεσά τους και τους πιο παλιούς, που δεν είχαν ποτέ πριν φωτογραφηθεί, χάρη σε μια νέα κάμερα υπέρυθρων ακτίνων που εγκαταστάθηκε στο τηλεσκόπιο πρόσφατα από αστροναύτες της NASA, ανακοίνωσαν βρετανοί επιστήμονες στην ηλεκτρονική σελίδα της Βασιλικής Εταιρίας Αστρονομίας.
Η Φωτογραφική Μηχανή Ευρέως Πεδίου 3 (Wide Field Camera 3 - WFC3) που αντικατέστησε την παλαιότερη φωτογραφική μηχανή (Wide Field and Planetary Camera 2) και παράγει φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης, κατέγραψε εικόνες από τους πλέον απομακρυσμένους γαλαξίες που έχουν παρατηρήσει οι επιστήμονες. Οι εικόνες αυτές καταγράφηκαν από μια περιοχή του διαστήματος που μελετούν τα τελευταία πέντε χρόνια οι επιστήμονες και ονομάζεται Εξαιρετικά Βαθύ Πεδίο.Πηγή: www.skai.gr
Επιστήμονες της NASA ανακάλυψαν τις μεγαλύτερες μέχρι σήμερα ενδείξεις, ότι ο Άρης φιλοξενεί ζωή υπό την μορφή βακτηρίων. Το γεγονός, ίσως αποτελεί την μεγαλύτερη ανακάλυψη των τελευταίων χρόνων.
Η λεπτομερής εξέταση με μικροσκόπιο, ενός μετεωρίτη με την ονομασία Allan Hills 84001, ο οποίος προέρχεται από τον Άρη και έπεσε στη Γη πριν από περίπου 13.000 χρόνια, έδειξε ότι περιείχε δομές με μορφή σκουληκιού. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν σχεδόν με βεβαιότητα ότι πρόκειται για απολιθωμένα βακτήρια, τα οποία επειδή βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του μετεωρίτη σημαίνει ότι υπήρχαν εκεί κατά την πρόσκρουση του στη Γη. Ήρθαν δηλαδή μαζί του και δεν πρόκειται περί γήινων βακτηρίων που «μετακινήθηκαν» εκεί μετά την πρόσκρουση.
Η άποψη ότι οι απολιθωμένες δομές που βρέθηκαν στον μετεωρίτη αποδεικνύουν την ύπαρξη ζωής στον Άρη, εκφράστηκε για πρώτη φορά το 1996, από την επιστημονική ομάδα του Ντέιβιντ Μακέι του Διαστημικού Κέντρου Τζόνσον της NASA. Η άποψη αυτή όμως απορρίφθηκε από διάφορους επιστήμονες, οι οποίοι υποστήριξαν ότι τα απολιθώματα μπορούσε να μην είχαν βιολογική προέλευση. Τώρα όμως, 13 χρόνια μετά, οι αναλύσεις που έγιναν με μικροσκόπια μεγάλης ανάλυσης, τα οποία δεν ήταν διαθέσιμα τότε, δείχνουν ότι ο μετεωρίτης πράγματι περιέχει σοβαρές ενδείξεις για ύπαρξη ζωής.
Το γεγονός ότι ο μετεωρίτης προερχόταν από τον Άρη, είχε γίνει γνωστό μέσω ανάλυσης της χημικής του σύνθεσης, η οποία διαφάνηκε ότι είναι όμοια με αυτήν του «Κόκκινου Πλανήτη». Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο μετεωρίτης ο οποίος ανακαλύφθηκε στην Ανταρκτική το 1984, δημιουργήθηκε όταν κάποιος αστεροειδής κτύπησε στην επιφάνεια του Άρη. Ο βράχος που εκτινάχθηκε μακρυά από τον πλανήτη, παρέμεινε στο διάστημα για 16 εκατομμύρια χρόνια μέχρι που κατέπεσε στη Γη.
Το πρώτο ιδιωτικό διαστημικό σκάφος, με την ονομασία SpaceShipTwo, παρουσιάστηκε τη Δευτέρα από την εταιρεία Virgin Galactic, στην έρημο Μοχάβε της Καλιφόρνια.
Το σκάφος, που έχει σχεδιαστεί για να πραγματοποιεί εμπορικά διαστημικά ταξίδια, κατασκευάστηκε από την εταιρεία Scaled Composites και είναι παρόμοιο με το πρωτότυπο SpaceShipOne, που είχε δοκιμαστεί πριν από πέντε χρόνια. Είναι ένα πυραυλοκίνητο σκάφος με μήκος 18 μέτρα, το οποίο μπορεί να μεταφέρει έξι επιβάτες και δύο πιλότους.
Το SpaceShipTwo θα μεταφέρεται σε ύψος περίπου 15.000 μέτρων, από το μητρικό σκάφος White Knight Two, και στη συνέχεια θα απελευθερώνεται για να συνεχίζει από μόνο του μέχρι τα όρια του διαστήματος σε ύψος 200 χιλιομέτρων. Στο ύψος αυτό, οι επιβάτες θα μπορούν να βιώσουν την εμπειρία της έλλειψης βαρύτητας για περίπου πέντε λεπτά.
Το μητρικό σκάφος εκτελεί δοκιμαστικές πτήσεις τον τελευταίο χρόνο, ενώ οι δοκιμές για το SpaceShipTwo θα αρχίσουν το 2010. Οι πρώτες εμπορικές πτήσεις αναμένονται το 2011 και ήδη 300 ιδιώτες έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον, πληρώνοντας ολόκληρο ή μέρος του εισιτηρίου των 200.000 δολαρίων.
Η μεγαλύτερη έκρηξη υπερκαινοφανούς αστέρα (supernova), που έχει παρατηρηθεί ποτέ, πιθανόν να αποτελεί το πιο γνωστό παράδειγμα ενός σπάνιου είδους θανάτου αστεριού, που δεν αφήνει πίσω του μια μαύρη τρύπα ή ένα άστρο νετρονίων, σύμφωνα με τους αστρονόμους.
Η ασυνήθιστη έκρηξη, με την ονομασία SN 2007bi, φαίνεται να είναι ένα παράδειγμα ασταθούς supernova, ενός είδους έκρηξης τεράστιων άστρων με μάζα περισσότερο από 140 φορές αυτήν του δικού μας ήλιου, η οποία είχε προβλεφθεί θεωρητικά αλλά μέχρι σήμερα δεν είχαν βρεθεί ενδείξεις που να την αποδεικνύουν.
Αν και οι περισσότερες εκρήξεις supernova αφήνουν πίσω τους μαύρες τρύπες ή αστέρια νετρονίων, οι ασταθείς supernova είναι τόσο έντονες, που εξαφανίζουν ολόκληρο το άστρο χωρίς να αφήνουν «υπολείμματα». Τέτοιου είδους εκρήξεις είναι δύσκολο να εντοπιστούν, αφού αστέρια με μάζα μεγαλύτερη των 100 φορών αυτής του ήλιου, είναι εξαιρετικά σπάνια.
φορές πιο φωτεινήΗ έκρηξη εντοπίστηκε σε ένα νάνο γαλαξία από ένα αυτοματοποιημένο τηλεσκόπιο του αστεροσκοπείου Πάλομαρ. Η SN 2007bi ήταν περίπου 40 από μια συνηθισμένη έκρηξη supernova και χρειάστηκε περίπου τρεις φορές περισσότερο χρόνο για να φτάσει τη μέγιστη φωτεινότητα της.
Τα υπερμεγέθη άστρα συνήθως πεθαίνουν όταν εξαντλήσουν το υλικό που χρησιμοποιούν για διατήρηση της πυρηνικής σύντηξης και απομείνει στον πυρήνα τους μόνο αδρανές σίδηρο. Αυτό σημαίνει ότι ο πυρήνας δεν παράγει πλέον σταθερή ροή φωτονίων, τα οποία σε ένα ζωντανό άστρο δημιουργούν πίεση προς τα έξω, εμποδίζοντας το από το να συνθλιβεί από την ίδια του τη βαρύτητα. Χωρίς αυτή τη σταθερή πίεση προς τα έξω, το άστρο καταρρέει, δημιουργώντας μια έκρηξη supernova από την οποία σχηματίζεται μια μαύρη τρύπα ή ένα άστρο νετρονίων.
Όμως, για τα ακόμη μεγαλύτερα άστρα, οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι πολύ γρήγορα οι πυρήνες τους θερμαίνονται τόσο πολύ που τα φωτόνια τους αρχίζουν να χωρίζονται σε ζεύγη ηλεκτρονίων και ποζιτρονίων. Αυτό οδηγεί σε αστάθεια μεταξύ της θερμοκρασίας και της πίεσης του άστρου, προκαλώντας μια τεραστίων διαστάσεων έκρηξη που εξαφανίζει τα πάντα. Πηγή: www.sciencedaily.gr
Επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Βορείου Ιλινόις, έχουν δημιουργήσει ένα νέο χάρτη της επιφάνειας του Άρη, ο οποίος δείχνει ότι τα δίκτυα κοιλάδων του πλανήτη, έχουν περισσότερο από διπλάσια έκταση απ’ ότι πίστευαν οι επιστήμονες μέχρι τώρα, γεγονός που υποδεικνύει ότι δημιουργήθηκαν από ποτάμια.
Οι ειδικοί πιστεύουν ότι οι κοιλάδες δείχνουν το πέρασμα ποταμών που κάποτε έρεαν από τα νότια υψίπεδα του πλανήτη σε ένα τεράστιο ωκεανό.
Πιστεύεται ότι στον πλανήτη έβρεχε τακτικά, με αποτέλεσμα τα ποτάμια να έχουν άφθονο νερό που γέμιζε τη λεκάνη του ωκεανού. Μια τέτοια υγρή περίοδος, νωρίς στην ιστορία του πλανήτη, θα αύξανε σε μεγάλο βαθμό τις πιθανότητες ύπαρξης ζωής.
Ο νέος χάρτης, που δημιουργήθηκε μέσω ηλεκτρονικής ανάλυσης δορυφορικών δεδομένων, δείχνει ότι ορισμένες περιοχές του Άρη έχουν δίκτυα κοιλάδων τόσο πυκνά, σχεδόν όσο και αυτά στη Γη. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η ύπαρξη των δικτύων αυτών θα μπορούσε να εξηγηθεί καλύτερα αν στον πλανήτη υπήρχε ένας μεγάλος ωκεανός.
Η επιφάνεια του Άρη χαρακτηρίζεται από πεδινές περιοχές στο βόρειο ημισφαίριο, και υψίπεδα κυρίως στο νότιο, γι’ αυτό και πιστεύεται ότι ένας τεράστιος ωκεανός κάλυπτε κάποτε τις βόρειες περιοχές του πλανήτη.
Στο ηλιακό μας σύστημα υπάρχει μεγάλος αριθμός αστεροειδών που ακολουθούν συγκεκριμένες πορείες.Οι επιστήμονες όμως, δικαιολογημένα δίνουν μεγαλύτερη προσοχή σε εκείνους που είναι κοντά στη Γη και οι οποίοι ανήκουν στην κατηγορία των αντικειμένων που ονομάζονται «NearEarthObjects».
Υπάρχουν 950 αστεροειδείς, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως πιθανά επικίνδυνοι, από τους οποίους 190 έχουν πιθανότητες να χτυπήσουν τη Γη.Από αυτούς όμως, οι 120 είναι διαμέτρου μικρότερης των 50 μέτρων και άρα δεν θεωρούνται απειλή.Το πρόβλημα δημιουργείται από εκείνους που έχουν διάμετρο πάνω από 100 μέτρα.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, η Γη δέχεται ένα χτύπημα το χρόνο από αστεροειδή διαμέτρου 10 μέτρων και ένα χτύπημα κάθε 1000 χρόνια από αστεροειδή διαμέτρου 50 μέτρων.Όσον αφορά εκείνους που μπορούν να προκαλέσουν πραγματική καταστροφή, υπολογίζεται ότι 2 αστεροειδείς διαμέτρου μέχρι ένα χιλιόμετρο χτυπούν τη Γη κάθε ένα εκατομμύριο χρόνιακαι ένας διαμέτρου 5 με 10 χιλιόμετρα κάθε 10 εκατομμύρια χρόνια.
Το 2004 ανακαλύφθηκε ένας αστεροειδής ο οποίος ονομάστηκε «Απόφις», ο οποίος με τους πρώτους υπολογισμούς, αναμενόταν να έχει 2,8% πιθανότητες να χτυπήσει τη Γη το έτος 2029. Αργότερα όμως, οι επιστήμονες άλλαξαν τις προβλέψεις τους και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο «Απόφις» θα περάσει πολύ κοντά από τη Γη στις 13 Απριλίου 2029.Περνώντας κοντά από τη Γη, η βαρυτική της έλξη θα του αλλάξει πορεία. Σύμφωνα με την ESA(Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία), ο «Απόφις» δεν πρέπει να περάσει από ένα συγκεκριμένο σημείο διαμέτρου 600 μέτρων, γιατί αν το κάνει η πορεία του θα αλλάξει με τέτοιο τρόπο που θα τον οδηγήσει σε πρόσκρουση με τη Γη στο επόμενο πέρασμα του, το 2036.
Άλλοι αστεροειδείς που παρακολουθούνται στενά, είναι ο 2002ΝΤ7 με διάμετρο ενός χιλιομέτρου, ο οποίος έχει ελάχιστες πιθανότητες να χτυπήσει τον πλανήτη το 2019 και ο 1950DA, επίσης με διάμετρο ενός χιλιομέτρου, ο οποίος έχει πιθανότητα 1 στις 300 να χτυπήσει τη Γη, αλλά πολύ μακριά στο μέλλον (το 2880).
Άνκαι κάποιοι μικροί αστεροειδείς μπορεί να περάσουν χωρίς να γίνουν αντιληπτοί, εντούτοις για τους μεγάλους οι οποίοι είναι και οι επικίνδυνοι, υπάρχει η τεχνολογία παρακολούθησης τους και δεν μπορούν να κατευθυνθούν προς τη Γη χωρίς να τους αντιληφθούμε.
Όσον αφορά την αντιμετώπιση του ενδεχομένου ένας μεγάλος αστεροειδής να κατευθυνθεί προς τη Γη, οι ειδικοί έχουν υπόψη τους δύο επιλογές. Η πρώτη επιλογή αφορά την καταστροφή του με πυρηνικά όπλα.Η δεύτερη αφορά την αλλαγή της τροχιάς του με εκρήξεις κοντά στον αστεροειδή ή με την χρήση διαστημικών σκαφών που θα τον προσεγγίσουν και θα τον σπρώξουν.
Έπειτα από τον παραδοσιακό αγιασμό του πυραύλου μία ημέρα νωρίτερα (ένθετη αριστερά), το Soyuz αναχώρησε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, στη στέπα του Καζακστάν, μεταφέροντας τον Αμερικανό Τίμοθι Κρίμερ, τον Ιάπωνα Σοΐτσι Νογκούτσι και τον Ρώσο Όλεγκ Κότοβ.
